Nefes...

Ruhun pes sesinde titreşiyor yaklaşan fırtına

Aşınmışlık yarı saydam ,yeknesak ayak sesleri ..

Kırılgan gölgelerin lekesinde sahipsiz mezarlar yaratarak

Geçirgenliği sorgulandı filistin askısında düşlerin

Nafile, değil itiraf son nefes bile çıkmazdı..

Sessizliği kırk yararak açığa sürüklendi

Endişenin topallığında ,krallığını ilan eden

yarı çıplak, düşmüş melek.

Belirsizliğin yedi sütunlu odasında ağıtlarla

Cennetin soluğundan vazgeçerek dünyaya kanatlarını feda etti

Avuç açıp gözyaşlarına damarlarının

Hezeyanlarında kayboldu us akıntılarının

Vizyonundaki son karede;

Ceninlerini yaktı tüm hatıraların,

Ayrılığın laneti kapladı göğünü

Kulağındaki son tınıya çığlık attırdı..

Güleç cüppesinde pili son keşişin,

Örselenmiş hüzünlü ezgilerinde esrik bir gecenin

Aldığı ilk soluk tükettiği ilk nefes oldu... 

savaş ezgi